Terki bu kadar zor mu ?

Seçilmiş siyasiler koltuğa oturmaya görsün oturan kalkmıyor.

Terki bu kadar zor mu ?

Terki bu kadar zor mu ?

Seçilmiş siyasiler koltuğa oturmaya görsün oturan kalkmıyor.

Nasıl bir duygu bilinmiyor gelen bir türlü koltuktan inmiyor.

Türkiye’de siyaset anlayışı batı ülkelerine göre çok farklı.

Koltuğa oturan bir daha oradan kalkmak istemiyor.

Gidenler ya kasetle ya da zorla alınıyor, parti liderlerin de emeklilik yok ölene kadar kalıyor.

Parti liderleri ölünce ne partileri kalıyor ne teşkilatları bunların örnekleri politika çöplüğünde dolu.

Seçilen liderler ne hikmetse orasını kendi dedesinde kalma tapulu malı görüyor.

Kendisi giderse her şeyin biteceğini ve kendisinin bulunmaz altın zannediyor.

O kadar değerli altınlar var ki, bir türlü koltuklara getirilmiyor.

Seçilmişler Seçimlere giriyor kaybedersem bir daha girmeyeceğin diyorlar.

Yenilmeye bir türlü doymuyorlar, koltuklarda da inmiyorlar.

Genel başkanlık seçiminde ben adayım diyorlar.

Delegeleri yanlarına alıyorlar karşısına çıkan adaya seçilme hakkı vermiyorlar.

Birçok seçimde kaybetmiş siyasi parti liderlerinin karşıların çıkan adayın kaç tanesi seçildi şahit oldunuz mu?

Türkiye siyaset tarihinde birkaç tanesi dışında ben hiç rastlamadım.

Her seçimde kaybederler hiç de istifa etmezler.

Hep kazanmış havalarıyla gezerler.

Hangi siyasi partiye baksanız aynı manzarayla karşılaşırsınız.

İktidarında tutun, ana muhalefetine kadara liderleri almak değiştirmek o kadar kolay değil.

Bu siyaset anlayışı insanları yeni arayışlara itiyor.

Parti içi demokrasi varsa eğer (?) rafa kaldırılıyor.

Ben bek inanmıyorum parti içi demokrasi sözlerine.

İktidarı eline geçirenler “her şeyi biz biliriz, biz yaparız ve güç bende” mantığı ile hareket ettiğinden dolayı; muhalefetle sen ben kavgası yaparak yılları geçiriyorlar.

Türkiye’de Her gün yeni bir parti doğuyor mu desek, doğuruyorlar mı desek.

Bence Türkiye’de bu kadar partiye ihtiyaç var mı?

Aslında bunların birçokları aynı, sadece tabelası farklı…

Pazar günü iyi pati genel kurlu oldu tekrar Meral Akşener genel başkan oldu.

Zaten kurucu genel başkandı cumhur aday oldu barajın altında kaldı.

Bir kaç milletvekiliyle meclis çatısı altında olsalar da kendi milletvekili olamadı.

Pati içerisinde dalgalanmalar dayanamadı partiyi genel kurlu taşıdı.

Afyon istişare toplantısında istifa kararı aldı.

Kesinlikle aday olmayacağım dedi.

Sözünde duramadı, siz istediniz sizleri kıramıyorum dedi ve yeniden başkan oldu.

Yeniden genel kurulla Parti içi revizyon sağladı.

MHP ye yeşil ışık yakanları el öpenleri dışarıda bıraktı.

Yeniden İYİ parti koltuğuna kuruldu.

Bundan sonra nasıl bir yol alacak mahalli seçimlerde göreceğiz.

Koltuk merakı neymiş bir gün istifa ediyor diğer gün kabul ediyor.

İşte bu bela koltuk belası.
 
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.