‘Nüfus sayımı…’

‘Nüfus sayımı…’

 

Nüfus sayımının birinde beni kendi köyüme yani Geycek'e Sayım memuru olarak görevlendirdiler. Ben bir gün önceden gittim. Köyde akşamladım. Bu arada da bazı yakınlarımı Nüfus kütüğüne kaydettim.

 

Saat 18.00 civarı dayımın evine vardım. Durumu anlattım. O da buyur yeğenim dedi. O zaman defterlerin üzerinde şöyle bir soru vardı ve her memur bu soruyu sormak zorundaydı. "Ailenizde zihinsel ya da bedensel özürlü var mı?" Ben dayımın evini biliyorum ama şaka olsun diye sordum. Dayım dedi ki gerçekten böyle mi yazıyor. Bende yazıyı gösterince düşündü ve bak yeğenim bu köyün yüzde doksanı özürlü diyerek köyün üst ucunda saymaya başladı."Şahen sakat, Bahar sakat, irbaam çavuşun Osman sakat, Kazımla Hüseyin tüm sakat,hurşut sakat,serdar sakat derken Memmet emminin evine geldi.Adamın bi sakatlığı yok.O ara kem küm etti.Ben dedim ki Dayı bak Allah için Memmet emminin bi sakatlığı yok. İşte o zaman dayım şöyle derin bir nefes aldı ve dedi ki:"Minafık Namussuz"

İnanmayacaksınız ama o sayımda bir tek dayımı özürlü gurubuna yazdım. Saygılarımla...

 

Kaynak: www.mucur.net